Mondgezondheid en Mondpiercings

In allerlei samenlevingen komt lichaamsversiering voor.
Egyptische farao’s brachten piercings in hun navel aan.
Maya’s in hun tong en Romeinse soldaten in hun tepels, dit was om hun moed en mannelijkheid te bewijzen.
Chinezen en Hindoes versierden hun lippen, tong en kaken met diverse materialen.
In Noord-Amerika en Europa werden lichaamspiercings gedaan bij aanhangers van subculturen en bij punkers.
Dit was als symbool van opstand en afwijking. Bij jongvolwassenen worden Piercings nu steeds populairder.
Het betekent tegenwoordig niet meer automatisch dat je bij een subcultuur behoort.
De kwaliteit van het aanbrengen en het onderhoud is van groot belang, als je een mondpiercing overweegt te nemen of al hebt laten zetten. De plaats in de mond en de keuze van het materiaal is ook belangrijk.
Dit betreft je totale gezondheid niet alleen voor je mondgezondheid.

Piercing in je lip of tong?

De tongpiercing komt het meeste voor. Het is een gebogen of rechts staafje van metaal
en aan de twee uiteinden zitten twee balletjes. Om de piercing te openen kunt u één de balletjes aan de uiteinden losdraaien en dan kan deze worden geopend. Meestal worden de tongpiercing in het midden van de tong geplaatst.
De piercing in de lip is daarna het meest populair. Rondom de liplijn komen alle plekken bij een lippiercing in aanmerking. Het is vaak een recht staafje met een platte achterkant aan de binnenkant van de mond.
Op andere plekken zoals het lipbandje, tongriempje en wang kan het ook worden gezet.
De kans op complicaties is gering als het volgens de algemene hygiëne gebeurt.
Een ervaren en professionele Piercer zal problemen op de lange termijn kunnen voorkomen.
Hij geeft goede instructies en weet op welke plaats hij de piercing aan moet brengen.

Verklaring en leeftijdsgrens

Een piercing aanbrengen bij kinderen jonger dan twaalf jaar is in Nederland verboden.
Gaatjes in de oorlellen is een uitzondering. Ben je boven de zestien dan kun je vrij beslissen
over het aanbrengen van Piercings. Ben je tussen de twaalf en zestien jaar dan moet een voogd of of ouder schriftelijk toestemming geven en moet mee als begeleider. Er moet eerst een toestemmingsformulier worden ingevuld voordat
de piercing kan worden gezet. In dit formulier staan vragen over je gezondheid, risico’s van het piercen en informatie over vrijwilligheid.

Veilige materialen

Piercers in Nederland gebruiken veilige materialen. Deze zijn gemaakt van titanium of chirurgisch staal.
Er mogen geen krassen, opstaande randen op zitten, ook mogen er geen inkepingen en polijstmaterialen in zitten.
De piercing moet een hoogglanzende spiegelende buiten laag en een super glad oppervlak hebben.
Als sieraden er dof uitzien of grijs van kleur zijn dan moet je die niet in je lichaam laten aanbrengen.
Allergische reacties, zoals huidontstekingen of eczeem is uiterst klein als de juiste materialen worden gebruikt.

Gekwalificeerde Piercer

Er geldt in Nederland een wet op het zetten van Piercings.
Er zijn hygiënerichtlijnen opgesteld door het Landelijk Centrum Hygiëne en Veiligheid.
Voor Piercers is het verplicht om deze richtlijnen na te leven.
Als je hieraan voldoet dan krijg je een vergunning. Jaarlijks keuren de Keuringsdienst van Waren en de GGD de Pieringsstudio’s of zij zich aan de richtlijnen houden. Het onhygiënisch werken brengt namelijk ernstige gevaren
voor de gezondheid met zich mee. Zoals Hepatitus B en C, HIV of infecties.
Er moeten gesteriliseerde instrumenten en veilige materialen worden gebruikt.
De Piercer draagt handschoenen en de naalden gebruikt hij éénmalig.
De ruimte en de medewerkers moeten aan strikte eisen voldoen. Kies dus met zorg de Piercer.
Welke Piercers een vergunning hebben dat kan je vinden op www.veiligtatoeërenpiercen.nl

De Piercing zetten

Het zetten gaat relatief snel en makkelijk. Het is niet gebruikelijk om te verdoven.
Sommige voelen zich een moment onaangenaam tijdens het prikken en anderen voelen niet van de Piercing.
Met een nieuwe steriele canulenaald (infuusnaald) wordt de piercing aangebracht. Dit moet onder steriele omstandigheden gebeuren. De Piercer markeert eerst de plek waar de Piercing moet komen.
Controleer dit zelf ook. Let op dat de Piercing ver genoeg naar achter wordt geplaatst,
zodat de Piercing je tandvlees of tanden niet raakt. Het gebied waar de Piercing komt wordt door de Piercer gedesinfecteerd. Dan gaat de canulenaald door het weefsel. Aan de stompe kant van de naald zit het sieraad.
De Piercing komt op zijn plek als de Piercer de naald door het gaatje trekt. Er kan soms wat bloed vrij komen.
De uiteinden van het sieraad worden door de Piercer gecontroleerd of deze goed vast zitten.
Het is verstandig om dit zelf iedere dag te controleren om er eker van tee zijn dat de Piercing goed op zijn plaats blijft.

Hulpmiddelen

De tong kan worden vastgeklemd omdat deze beweeglijk zijn. Dit is om ze stabiliteit tee geven bij het doorboren.
De Piercer brengt bij de doorboring een langer staafje aan in de tong omdat de tong op zal zwellen.
Dit voorkomt dat de Piercing ingroeit. De Piercings moeten zo veel mogelijk loodrecht door het weefsel worden aangebracht.

Een Piercing zelf zetten?

Zelf een Piercing aan brengen is niet verstandig. De instrumenten die voor de doorboring zijn niet steriel
en dus ongeschikt. Vaak boren “doe-het-zelvers” vaak op de verkeerde plaats. Hierdoor kunnen er zenuwen of bloedvaten worden geraakt. Ook het sieraad blijft vaak niet goed zitten. Infectie bij een zelfpiercing is groot.

De genezing

De eerste vijf dagen na het zetten van een Piercing is het normaal dat er een zwelling optreed.
Het kan licht bloeden, kan gevoelig zijn en gekneusd aanvoelen. Het is ook normaal dat er een lichte afscheiding
van wit-geel wondvocht voorkomt. Het genezen verschilt per persoon en per Piercing en het hangt af of er eventuele complicaties ontstaan. De wond- en mondverzorging is van grot invloed op de genezingstijd.
Bij Lippiercings duurt het zeven tot negen weken en bij tongpiercings vier tot zes weken.
Tijdens de genezing haal je de Piercing er niet uit alleen als er sprake is van een allergische reactie.
Dit voorkomt infectie en het dichtgroeien van het gaatje.

Nazorg na het zetten

De nazorg bij tongpiercings is gecompliceerder dan bij andere mondpierings, dit komt omdat de wond in contact komt met alles wat in de mond komt. Tijdens het genezingsproces is het aan te raden niet te roken. Het wordt aangeraden bij een infectie de mond te spoelen met een mondspoelmiddel dat 0,05% tot 0,2% chloorhexidine bevat.
Let op de aanwijzingen op de verpakking. Nieuwe piercings zijn open wonden en er kan een infectie ontstaan.
Als je de juiste nazorg bied is de kans op een infectie verwaarloosbaar.
Om de wond zo snel mogelijk te laten genezen kan je het volgende doen:

  • Voordat je het doorboorde gebied aanraakt, was eerst je handen.
  • Heb geen orale seks en niet tongzoenen. Zorg dat lichaamsvocht van anderen niet in contact komen met je wond.
  • Zorg voor een goede mondhygiëne, tandsteen en tandplak kunnen zich ook ontwikkelen op de piercings.
  • Rook niet, kauw geen kauwgum en drink alcohol met mate. Kauw niet op pennen, nagels of andere dingen.
  • Gebruik geen schoonheidsproducten of cosmetica in het gebied waar je piercing is gezet.
  • Niet spelen met de piercing
  • Doe voorzichtig met sporten

Mondverzorging na het genezen

Zorg dat tandplak en tandsteen geen kans hebben om zich aan de piercing te hechten. Zorg voor een goede mondhygiëne, maak de piercing dagelijks goed schoon. Met een milde vloeibare zeep kan je de piercing goed schoonmaken. De tanden poet je tweemaal per dag met een zachte tandenborstel met hierop fluoridetandpasta,
na het ontbijt en vlak voordat het naar bed gaan. Vraag de mondhygiënist of tandarts welk hulpmiddel je kan gebruiken om de ruimten tussen de tanden en kiezen tee reinigen. Als de zwelling is afgenomen en de wond is genezen
dan kan je het lange staafje vervangen voor een kortere variant. Bij het eten en praten mag de mondpiercing
het tandvlees niet raken.

Naar de tandarts met je piercing

Geef aan de tandarts of mondhygiënist door dat je een mondpiercing draagt.
Dan kunnen zij controleren of de piercing invloed heeft op je mondgezondheid.
De behandelaar kan vragen of je de piercing weg wilt halen als er een verdoving in de onderkaak moet worden gedaan.
Moet je naar het ziekenhuis? Verwijder dan je piercing als er röntgenfoto’s van hoofd-hals gebied gemaakt moeten worden. Enkele mondpiercings geven problemen met de werking van beademingsapparatuur.
Daardoor kan het een behandeling in het ziekenhuis bemoeilijken.

Problemen die kunnen ontstaan door mondpiercings

Ze kunnen verschillende problemen veroorzaken. Het kan niet alleen de tanden en het tandvlees beschadigen.
Het kan ook een bedreiging zijn voor je algemene gezondheid. Er kunnen zich complicaties voordoen bij het plaatsen.
Zoals ademhalingsproblemen, flauwvallen, infecties, langdurig nabloeding en abcessen.
Op langere termijn na de genezing zijn tandvleesontsteking, tandbreuk, ingroeien, afbraak van tandbot,
terugtrekkend tandvlees, aangezichtspijn, inslikken van piercing en tetanusinfectie de problemen.

Infectie en ontsteking

Roodheid, pijn, zwelling warmte en ook wondvocht zijn kenmerken van een ontsteking.
Neem contact op met de huisarts of piercer als de ontsteking niet overgaat.
Het kan zijn dat de piercing eruit moet.
Er komen bacteriën via de piercingwond in de bloedbaan terecht, dit kan gebeuren ondanks goede hygiënemaatregelen. Kleine hoeveelheden bacteriën worden meteen door een gezond lichaam onschadelijk gemaakt.
Is het lichaam minder gezond dan hebben de bacteriën meer kans om te overleven. De bacteriën kunnen dan via de bloedbaan bij het hart komen. Er kan een ernstige infectie ontstaan als ze zich nestelen in het hart en/of op de hartkleppen, dan kan er een ernstige infectie ontstaan. Dit moet dan operatief worden behandeld in het ziekenhuis.
Als bron van de infectie wordt dan de tongpiercing aangewezen.

Ingroeien in het weefsel

Lippiercings maar ook tongpiercings kunnen ingroeien in het weefsel. In het weefsel waarin ze zijn gezet.
Voornamelijk groeien de tongpiercings aan de bovenkant van de tong in.
Aan de binnenkant van de mond kunnen lippiercings vergroeien met het zachte weefsel. Soms moet de piercing chirurgisch worden verwijderd.

Ontsteking van het tandvlees

Je hebt meer kans met een mondpiercing op ontstoken tandvlees. Bloedend, gezwollen of rood tandvlees,
geeft aan dat er een ontsteking is. De voornaamste veroorzaker zijn de bacteriën. De ontsteking kan van het tandvlees kan in ergere gevallen verdergaan en het daaronder gelegen kaakbot afbreken of aantasten. Tanden en kiezen kunnen hierdoor zefs los komen te staan en uitvallen. Dit kun je met een goede mondhygiëne voorkomen.

Teruggetrokken tandvlees en tandbreuk

Voor de terugtrekking van het tandvlees kunnen de lippiercings in de onderlip verantwoordelijk zijn.
Tongpiercings kunnen ook dat effect hebben. Terugtrekkend tandvlees aan de voorkant van de tanden wordt vooral veroorzaakt door lippiercings. Terwijl de achterkant door tongpiercings wordt veroorzaakt. Van de onderste snijtanden kunnen de wortels (gedeeltelijk) bloot komen te liggen. De wortels van de tanden hebben geen extra laag glazuur.
Deze bestaan uit tandbeen. Het is van poreus materiaal gemaakt en hier zitten kanaaltjes in die verbonden zijn met de zenuwholte binnen in de tand. Je merkt niet als het tandvlees de kanaaltjes afsluit.
Dit irriteert de zenuwen en veroorzaakt dan pijn. Als het tandvlees is teruggetrokken dan komt het niet meer terug.
Door mondpiercing kan er tandbreuk ontstaan. Het kan zich beperken tot kleine stukjes glazuur. Er kunnen ook grote stukken van de tand of kies afbreken. In de meeste gevallen, bij tongpiercings, lopen de achterste grote kiezen schade op. Daarna de snijtanden en de kleine kiezen.

Hoe kan je schade door mondpiercings zo veel mogelijk voorkomen?

Allereerst denk goed na of je een mondpiercing wilt laten zetten.
Zorg dat een professionele Piercer de piercing zet. Zorg voor een goede mondhygiëne
en ga tweemaal per jaar naar de tandarts en/of mondhygiëniste.

Heb je vragen stel deze dan aan de tandarts of mondhygiënist.

BRON; IVOREN KRUIS